عکاس باشی!

شاید از معدود آدم های خوش شانسی باشم که یک عکسی از خودم دارم که در آن عکس به معنای واقعی کلمه خوشبختم.

+دریا و آفتاب و همه جان دلان که دوسشان داشتم و عشقی در دل که که برایت نگویمو موهای مشکیِ رقصان در باد با آن شالِ آبیِ جان جانی ام که گرفته ام بالای سرم تا در باد برای خودش برقصد و برقصد و دلی که داشت از شدت لبخند و خوشی میترکید! باید در آن روز میمردم تا آن عکس جاودانه شود!

قدیم ها نوشت: نه اینکه مرده باشند، نه اینکه خیلی دور باشند؛ نه! فقط نمی دانم چرا دیگر در یک قاب جا نمی شوند!